بیرانوند خودتو اصلاح کن

بیرانوند ها خود را اصلاح کنند
حسن فتحی
می گویند تا مرد سخن نگفته باشد عیب وهنرش نهفته باشد
این شعر مصداق حال وروز کسانی است که این روزها سعی می کنند با ایراد گرفتن از دیگران ویا انتقاد از برخی بزرگان به قولی برای خود جایگاه وموقعیتی کسب کنند.
تیم ملی فوتبال بدون دستاوردی از جام جهانی 2026به کشور بازگشت. ولی از همان روزی که این تیم وارد کشور شده تعدادی از آنها به گونه ای سخن گفته ویا رفتار می کنند که گویا جام جهانی را فتح کرده ویا به موفقیت هایی دست یافته اند که درتاریخ فوتبال کشور بی سابقه است. در حالی که هم خودشان هم رسانه هایی که آنها را در بوق و کرنا می کنند هم چنین فدراسیون وباندهایی که اطراف این تیم را گرفته به خوبی می دانند که این جار و جنجال ها فقط برای سرپوش گذاردن برروی واقعیت هاست.
می گویند 16 سرمربی و مربی تیم های ملی قوتبال کشورهایی که از جام جهانی کنار رفتند استعفا داده ویا برکنار شده اند ولی از آنجا که در جمهوری اسلامی همه دست اندرکاران به جایی بند هستند نه کسی می تواند به تاج بگوید بالای چشمش ابروست ونه از امیر(ارشیر) قلعه نویی انتقاد کند هم چنین نه دست به تغییردرتیم ناموفق ملی بزند.
با این حال حاشیه سازی های بعضی از اعضای این تیم ادامه دارد. بطورمثال بیرانوند دروازه بان تیم ملی که حرف زدنش نشانه مشکلات ادراکی اوست به انتقاد از مهدی مهدوی کیا پرداخته وگفته مهدوی کیا تمایلی به سرزدن به اردوی تیم ملی و حضور در هتل محل اقامت بازیکنان نشان نداد وتنها به یک عکس یادگاری با اینفانتینو رییس فیفا بسنده کرد.
البته این نخستین بار نیست که بیرانوند گنده گویی کرده و با انتقاد از دیگران وفرافکنی سعی در بزرگ نمایی خود دارد ولی واقعیت آن چیزی نیست که او و امثال او می گویند.
بزرگی دو نوع است که عبارتنداز:
-بزرگی ازطریق چاپلوسی که این روزها متاسفانه باب شده وبرخی رسانه ها بنا به دلایلی به آن روی آورده اند.
-بزرگی از طریق مردمی بودن ودرکنار مردم ایستادن که هیچ ارتباطی به تبلیغات ورسانه وامثالهم ندارد. زیرا کسی که در قلب مردم بوده و مردمی است نیازبه تبلیغ و بزرگ نمایی های دروغین ندارد.در این رابطه می توان از مهدوی کیا،علی دایی،رسول خادم، سردار آزمون و جهان پهلوان تختی نام برد.
حرمت دسته اول را فقط رسانه های مجیزگو نگه می دارند ولی دسته دوم از آنجا که در قلب مردم جای دارند نه نیاز به چاپلوسی دارند ونه دست بوسی.
امثال بیرانوند باید بدانند که تکیه برجای بزرگان نتوان زد به گزاف…….
مشخص نیست اگر این عده جایگاه امثال مسی ،کریس رونالدو و یا هالند وکین را داشتند چگونه رفتار می کردند ویا حتی موفقیت های پروز قلیچ خانی ها، ناصر حجازی ها،علی پروین ها وهمایون بهزادی ها را به دست آورده بودند چگونه با این مردم برخورد می کردند؟
آنها باید بدانند عمر دوران قهرمانی وورزشی کوتاه است. به همین دلیل بهتر است این افراد از هم اکنون به فکر دورانی باشند که خانه نشین می شوند. چه بسیار قهرمان هایی که امروزه خانه نشین هستند ونام واثری از آنها نیست.آنها یادرگمنامی زندگی می کنند ویا متاسفانه در انزوا وتنهایی از دنیا می روند مثل اکبر افتخاری ها،عبدالله موحد ها و حتی داریوش مصطفوی ها.
این شرایط برای امثال بیرانوند ودیگرانی که امروزه به صحنه گرداننده تاج و قلعه نویی تبدیل شده اند هم پیش خواهدآمد. وضعیت وموقعیت اینها مصداق این شعر است:
من از خارسر دیوار دانستم که ناکس کس نمی گردد از این بالا نشینی ها .